dinliyorum sessizce ,
dalgalanışına heyecanla,gururla bakıyorum.
gözümle konusuyorum
elimle kullanıyorum
aklımla mücadele ediyorum.
bakıyorum etrafıma sessizce ,
onlarda hep dinliyor.
senin rüzgarın bile aldıgımız nefes gibi geliyor.
nefes alıp veriyoruz her dalgalanmanda !
gün açıyor gün bitiyor ,
ve ben seni tekrar sesizce dinliyorum ta ki nefesim bitene kadar !
Eskisi gibi olur mu?
Görebilir misin eskisi gibi!
O güzelliği, heyecanı,neşeyi
En önemliside aşkı,
Yeniden yaşatabilir misin ?
Bir keremi yaşanır diyorsun,
İkinci baharımız olmazmı diyorsun
Diyorsun ama yapamıyorsun.
Gerçekten yapamazsın !
İçinde hep ikinci şans olur,
belli etmezsin içini daima.
Düşünür kalırsın.
Agrasif olursun,
Kalbinin sesini dinlemek istemezsin !
Sonunda yenilirsin onun sesine ,
kulak verirsin sevdiğine.
Ve yeniden başlarken bitersin.
gökkuşağı deyince aşk
aşk deyince sen
sana dair her şey köprü kuruyor benliğime doğru
her rengin ayrı bir duygu
her duygun dalgalı bir deniz
her denizin içinde bütün özümle ben
gökkuşağı gibiydik seninle
fırtına sonrası dinginliktik
sen maviydin, yeşildin öylesine huzurlu
pembeydin öylesine mutlu
bense alev alev yanıyordum , kırmızıydım
aşktan, senden ötürü
hastaydım ! iyleşmez yaralarım vardı, sarıydım
yanında olup yüreğinden kovulmaktan ötürü
aynam hüznün yüzüydü
melankoliydim,mordum, yarınım düssüzdü
birde turuncuydum ama güneş beni görmüyordu
bana kördü
bu şekilde tamamlıyorduk aşk kurgusunu
aynı gökyüzünde
iki ayrı salıncakta sallanan kuklalardık ki
renklerimizle birbirimize karısıp
kavustugumuz hiç görülmedi
gidiyorum ,
biliyorum ya geleceğim ya da gelemeyeceğim.
gidiyorum ,
biliyorum ki hep sen bekleyeceksin.
giderken o bakışlarından kendimi alamayacağım ,
biliyorum ama yine de gidiyorum.
sen benim için hep birinci oldun ama yine de gidiyorum.
şimdi sıra ikincisi.
biliyorum ki ikinci sevdiğimi yaparken hep sen olacaksın ,
senin yerini kimse dolduramaz biliyorum .
ama yinede ikinciyi yapıyorum.
ve giderken hep birinci olacaksın gönlümde bunuda biliyorum.
hayatımız tez gibidir.
giriş , gelişme ve sonuç ,
tıpkı bir kompozisyon gibi.
ona şekil verecek olan bizleriz ya öyle ya böyle.
bazıları cok zor, bazıları cok kolay.
ama her ikiside aynı kefende.
bazı tezlerde satılıktır.
kendini satmıştır sırf iyi tezlerden olabilmek için.
yaşamak ile ölmek arasındaki tek çizgidir tez
çizgini dogru çizersen tezinide o kadar rahat ettirirsin.
tezimizin rahat olması demek ,
ölümün , tadının mutlulukta şekillenmiş olması demektir.
bizler bu mutluluğu inşallah yaşarız.
Allah yar ve yardımcımız olsun.
gülmeye mi , ağlamayı mı , utanmayı mı, aclığı mı , tokluğu mu , özlemi mi ,
sevinci mi , çirkinliği mi, güzelliği mi !
hangisini seçmek istersiniz ?
aslında sorun seçmek istemektir.
seçsekte seçmesekte olanı yaşamaktır.
Hani derler ya benim düşlerim var !
Aslında düşler bizim karakterimizdir.
Karaktere yön veren işte biz , insan.
Mesele seçmek olsa idi ,
O zaman; bizi biz yapan karakter insan olmazdı.
karanlık tı sanki her bir yanım
körmüydüm yoksa ;
ya da numaramı yapıyordum.
hayır sanki gerçekten görmüyor gibiydim.
bir süreliğine de olsa sadece kapkaranlık ,
sadece kapkara bir yaşam.
O gün gözlerim bağlanmıştı sadece bir kaç dakika için ,
kapkaranlık bir yaşamı anlatmak için belki …
ya gerçekten karanlıkta yaşayanlar ,
Onları hiç düşündünüz mü ?
Onlar hep kapkaranlık…
Son Yorumlar